Maandag 8 juni: Vroeg uit de veren! Na een snel ontbijtje sprongen we op de fiets richting de zeehaven om aan boord van de veerboot te stappen. En of we het troffen met de gezelligheid… de boot zat vol gierend met pubers die op schoolreisje gingen naar Schiermonnikoog. De toon voor een levendige dag was direct gezet!
Net na vertrek klonk er plotseling een melding door de luidsprekers van de boot: er waren dolfijnen gespot! Een prachtig gezicht. Later lazen we in De Telegraaf dat het ging om een moederdolfijn die haar jong leerde hoe je visjes moet vangen op het Wad. Een heel bijzonder en uniek moment zo vanaf de veerboot.
Eenmaal op Schiermonnikoog fietsten we direct door naar de haven waar Barend en Ali met hun Zeeschouw lagen. De verrassing was groot en het weerzien ontzettend gezellig. Onder het genot van een goede bak koffie én een heerlijke verse gevulde koek praatten we uitgebreid bij.
Na dit gezellige onderonsje fietsten we door naar het dorp voor een lekkere lunch, om vervolgens aan een tweede fietsronde over het eiland te beginnen, strak langs de iconische vuurtorens.
Tijdens de fietstocht sloeg het noodlot echter langzaam toe. Ik voelde het al: mijn achterband liep langzaam maar zeker leeg. Na nog een gezellig drankje te hebben gedaan, sloeg de lichte paniek toe. Wat nu? Moeten we dat hele eind naar de veerboot gaan lopen, of gokken we het erop en fietsen we zo hard mogelijk door met een zachte band
Na een warm afscheidsritueel met Barend en Ali besloten we de gok te wagen. Het werd een ware race tegen de klok (en de ontsnappende lucht) richting de veerpont.
Het is gelukt, maar de fietspomp heeft onderweg overuren gedraaid. Tussen Schiermonnikoog en de caravan hebben we de band twee keer flink moeten oppompen om de velg te sparen. Eenmaal terug bij de caravan storten we vermoeid, maar met een grote glimlach ons bed in. Wat een fantastische, avontuurlijke en bijzonder mooie dag!
