Dinsdag 1 september: Het zwarte woud ingereden richting Triberg. In 1840 waren er ongeveer 1000 klokkenmakers in het Zwarte Woud. Tot vandaag is het succes van de koekoeksklok bijna ononderbroken. Ze waren goedkoop “In de eerste helft van de 19e eeuw kwam elke derde klok wereldwijd uit het Zwarte Woud”.
De Duitse klok weg afgereden naar Triberg, en een van de populaire bezienswaardigheden in het Zwarte Woud zijn de watervallen van Triberg. Deze watervallen behoren tot één van de grootste van Duitsland. In 7 grote stappen, 163 meter naar beneden stort het water neer. De klim naast de waterval beklommen en er was weer genoeg water gevallen na de droge periode van afgelopen tijd. In Triberg een modern koekoeksklokje gekocht die tegen het slingeren van de boor kan.
Maandag 31 augustus: Geen reactie op onze mail en telefoon vanuit de geplande camping, dus vertrokken we op de bonnefooi uit Senheim. Onderweg bleef het stil. Snel zochten we een alternatief, pasten de route aan en reden er naartoe. Bij aankomst was er geen eigenaar te bekennen, maar na een belletje mochten we zelf een plekje uitkiezen. De camping viel in de praktijk wat tegen vergelijking met de foto’s, maar het stadje maakte alles goed.
Schiltach in het Zwarte Woud bleek een prachtige verrassing met een bijna onveranderde middeleeuwse binnenstad. Extra bijzonder was de historische link met Amsterdam: uit deze bossen kwamen vroeger de boomstammen waar onder andere het Paleis op de Dam op rust!
Zondag 30 augustus: We stapten op de vouwfietsen voor een rit van Senheim naar Brem. Wat een geasfalteerd fietspad had moeten zijn, veranderde na een paar honderd meter in een spoor van zand, klei en losse stenen. Niet bepaald ideaal voor onze kleine wielen, maar we zetten door. Met af en toe een stukje lopen bereikten we uiteindelijk Brem.
Om stroom te sparen voor de terugweg, fietsen we heen vrijwel alles op eigen kracht; alleen heuvel op ging de ondersteuning aan. In Brem vulden we de energievoorraad aan met een halve liter alcoholvrij bier en een flinke punt cheesecake voor de koolhydraten.
De accu’s bleken op de terugweg meer dan genoeg puf te hebben. Eenmaal op de camping sloten we de laatste avond af: morgen trekken we weer verder!
Zaterdag 29 augustus: Om 9:40 stapten we in de auto richting Cochem, gedomineerd door de torenhoge, rijk gedecoreerde 11e-eeuwse Rijksburcht. De klim naar boven was direct een goede test voor de benen. Na het panoramische uitzicht over de Moezel en een wandeling door het centrum, reden we door naar Boppard om de historische lage waterstand van de Rijn te bekijken.
Het water bleek alweer wat gestegen, want de eerste vracht- en cruiseschepen trokken weer over de rivier. We sloten de dagtocht af met een lekkere pizza. Na een zonovergoten ochtend zorgde de bewolking in de namiddag voor een welkome verkoeling op de camping.
Vrijdag 28 augustus: Om 7:00 uur reden we door de slagboom van de Jachthaven, met de spullen ingepakt en de caravan stevig achter de auto. Onderweg maakten we tijd voor een snelle tussenstop en een warme kop koffie.
Het landschap onderweg verraadde een extreme zomer: na drie maanden zonder een drup regen en slopende temperaturen tot wel 40 graden zagen bomen en struiken er verdord uit. De eens zo groene grasvelden waren veranderd in droge, stuivende vlaktes van zand en klei.
Rond 13:00 uur kwamen we aan op Camping Holländischer Hof. We scoorden een prachtige plek direct aan de Moezel, met gezellige buren die toevallig ook uit het oosten van het land kwamen en ook nog aan de ijssel uit Wijhe en tegenover wijhe het dorp Vorchten.
Zondag 23 Augustus: Het plan was om Michiel op te zoeken, maar deze was druk om zijn moeder te verhuizen naar een zorginstelling. Vandaag een dag voor ons zelf.
De IJssel en Rijn schrompelde deze hete en droge zomer ineen. Een historisch lage waterstand is het gevolg. Niet eerder stroomde er bij Lobith zo weinig water door de Rijn als nu. De gemiddelde waterafvoer in het afgelopen etmaal was 614 kubieke meter per seconde.
Maandag 24 augustus: Voor 4 nachten weer terug naar de YAGIS en dan drie weken vakantie.
Vrijdag 21 augustus: De laatste zomermaand is begonnen, het weekend voor we op vakantie gaan rijden we naar Deventer. In de avond Pa Scheers, Kristel, Mark en Sibbe op bezoek.
Vrijdag 19 Juni: Nederland getroffen door zwaar noodweer en extreme onweersbuien waarvoor het KNMI een code oranje afgaf. Het onweer volgde op een dag van extreme tropische hitte waarin de temperaturen opliepen tot wel 35 graden. De belangrijkste feiten en gevolgen van deze storm avond op een rij.
Meteorologische cijfers en verschijnselen: Bliksemontladingen: Er werden die avond en nacht bijna 40.000 bliksemflitsen geregistreerd boven Nederland.
Windsnelheden: De buien gingen gepaard met zware tot zeer zware windstoten.
Wolkenformaties: Langs het front trokken indrukwekkende en dreigende shelfclouds (wolkenkragen) over het land
De schade in de haven viel wel mee, veel takken een omgewaaide boom. Bij ons aan boord waaiden een screen die vele stromen heeft overleefd van zijn plek, de magneten in de screen voorkomen dat de screen niet zomaar weg waait.
Zondag 28 juni: Massale blikseminslagen afgelopen nacht, er werden tijdens het noodweer maar liefst 301.187 bliksemflitsen geregistreerd. De bliksem zorgde voor verschillende woningbranden, Kerkelanden auto’s onder de deuken door hagelstenen zo groot als een golfbal en dan hebben we nog de omvallende bomen. Maar de temperatuur is weer aangenaam.
Doderdag 11 juni t/m Zondag 14 juni: De laatste dagen brengen we in alle rust door op de camping in Deventer. We gaan op familiebezoek en maken een wandeling over de Deventer Kermis. Ook rijden we naar Winterswijk om naar een nieuwe mover te kijken, die we direct hebben besteld. Verhuizen we de inboedel van de caravan weer terug naar de boot. Komende week wordt de mover onder de caravan gemonteerd, waarna de caravan weer de stalling in gaat.
Woensdag 10 juni: Om stipt 10:10 uur lieten we Lauwersoog achter ons en zetten we koers richting het zuiden. De rit naar Deventer kregen we te maken met hevige regenbuien en onweer. Het herfstachtige weer beloofde weinig goeds voor de aankomst op de camping, waar we rond 13:00 uur arriveerden. Eenmaal op de plek hadden we echter een enorme meevaller: de buien trokken precies op tijd weg. In een droog venster en met de nodige adrenaline wisten we de voortent in een absoluut record tempo kurkdroog op te zetten.
Nu de basis stond en de spullen droog stonden, was het tijd om de benen te strekken. Samen met hond Klaus maakten we een heerlijke wandeling langs de uiterwaarden, waar we konden genieten van het weidse uitzicht langs het water. Na de enerverende autorit en het snelle kluswerk op de camping was de energie wel een beetje op. De rest van de avond verliep dan ook heerlijk rustig en ontspannen.
Dinsdag 9 juni: De dinsdag stond in het teken van een mooie wandeling langs de twee historische bolwerk molens van Dokkum. Terwijl we genoten van de route en de omgeving, viel ons oog plotseling op een bekende boot in de gracht. Het bleek een schip uit Welsum te zijn, eigendom van een oud-collega van Alex. Een even verrassende als gezellige ontmoeting! We werden warm onthaald aan boord, waar we onder het genot van een glaasje fris uitgebreid hebben bijgekletst. Na dit gezellige intermezzo namen we afscheid en zetten we onze wandeling voort.
Voordat we weer koers zetten richting de auto, besloten we eerst nog ergens een lekker broodje te eten om de energie weer wat aan te vullen. Dat bleek achteraf een slimme zet te zijn voor de terugweg. Door een verkeerde afslag tijdens het wandelen liepen we namelijk via een flinke omweg terug naar de parkeerplaats. We moesten uiteindelijk een heel stuk verder lopen dan aanvankelijk de bedoeling was, maar met een gevulde maag en een geslaagde dag achter de rug kon dat de pret niet drukken.
Maandag 8 juni: Vroeg uit de veren! Na een snel ontbijtje sprongen we op de fiets richting de zeehaven om aan boord van de veerboot te stappen. En of we het troffen met de gezelligheid… de boot zat vol gierend met pubers die op schoolreisje gingen naar Schiermonnikoog. De toon voor een levendige dag was direct gezet!
Net na vertrek klonk er plotseling een melding door de luidsprekers van de boot: er waren dolfijnen gespot! Een prachtig gezicht. Later lazen we in De Telegraaf dat het ging om een moederdolfijn die haar jong leerde hoe je visjes moet vangen op het Wad. Een heel bijzonder en uniek moment zo vanaf de veerboot.
Eenmaal op Schiermonnikoog fietsten we direct door naar de haven waar Barend en Ali met hun Zeeschouw lagen. De verrassing was groot en het weerzien ontzettend gezellig. Onder het genot van een goede bak koffie én een heerlijke verse gevulde koek praatten we uitgebreid bij.
Na dit gezellige onderonsje fietsten we door naar het dorp voor een lekkere lunch, om vervolgens aan een tweede fietsronde over het eiland te beginnen, strak langs de iconische vuurtorens.
Tijdens de fietstocht sloeg het noodlot echter langzaam toe. Ik voelde het al: mijn achterband liep langzaam maar zeker leeg. Na nog een gezellig drankje te hebben gedaan, sloeg de lichte paniek toe. Wat nu? Moeten we dat hele eind naar de veerboot gaan lopen, of gokken we het erop en fietsen we zo hard mogelijk door met een zachte band
Na een warm afscheidsritueel met Barend en Ali besloten we de gok te wagen. Het werd een ware race tegen de klok (en de ontsnappende lucht) richting de veerpont.
Het is gelukt, maar de fietspomp heeft onderweg overuren gedraaid. Tussen Schiermonnikoog en de caravan hebben we de band twee keer flink moeten oppompen om de velg te sparen. Eenmaal terug bij de caravan storten we vermoeid, maar met een grote glimlach ons bed in. Wat een fantastische, avontuurlijke en bijzonder mooie dag!
Zondag 7 Juni: De perfecte uitvalsbasis is Lauwersoog. Barend en Ali liggen elke zomer met hun Zeeschouw op Schiermonnikoog. En wat is er leuker dan een onverwacht bezoekje? Tijd voor een spontane actie dus! We boekten voor drie dagen een camping die werkelijk perfect gelegen is: pal naast de museumhaven, direct aan het Lauwersmeer en de Waddenzee.
Nadat we de caravan vlot op zijn plek hadden gezet, kon het genieten beginnen. Eerst maar eens de benen strekken! Visje happen bij Schierzicht We wandelden op ons gemak naar de zeehaven. Een bezoek aan de haven is natuurlijk niet compleet zonder vis, dus streken we neer bij restaurant Schierzicht. Met een lekker gebakken visje achter de kiezen weer terug naar de camping.
De overtocht regelen, na terugkomst op de camping zijn we meteen digitaal in de startblokken geklommen om de logistiek voor morgen te regelen. De tickets zijn geboekt! Morgen gaan we met de boot mee:
2 personen
1 hond
2 fietsen
De tassen staan klaar, de fietsen staan scherp. Op naar Schiermonnikoog voor een mooie verrassing!
Zaterdag 6 juni: We voor een keuze. Eigenlijk wilden we nog naar het zuiden van Duitsland trekken. Als je die kant op wilt, sta je altijd voor een logistieke puzzel met grofweg drie smaken:
De West-route: Via de snelwegen aan de westkant.
De Oost-route: Via de snelwegen aan de oostkant.
Dwars door het midden: Hemelsbreed de kortste route, maar bij gebrek aan snelwegen schiet het voor geen meter op en is de reistijd enorm lang.
Na wat wikken en wegen hebben we de plannen omgegooid. In plaats van het zuiden kozen we voor de route over het noorden, lekker vlot en alleen maar snelweg, terug richting Nederland.
Everinghausen
Na een prima rit van zo’n 400 kilometer vonden we het mooi geweest voor vandaag. Soms heb je geluk met de planning: slechts een paar kilometer van de snelweg stuitten we op camping MoinCamp in Everinghausen.
De ontvangst: Ontzettend vriendelijk. Je voelt je hier direct welkom.
De omgeving: Een schot in de roos. Hoewel het dicht bij de snelweg ligt, valt de omgeving om te wandelen absoluut niet tegen. Een heerlijke plek om de benen te strekken na een lange rit en te genieten van de rust.
