Dinsdag 15 September: Om even over negen ’s ochtends lieten we Wallendorf achter ons en kozen we koers richting het vertrouwde Zuid-Limburg. Op de kaart lijkt de afstand naar Epen weliswaar reuze mee te vallen, maar de weg ernaartoe is een heel ander verhaal. Nix snelweg-kilometers maken: de route slingerde heerlijk door diepe dalen, over glooiende heuvels en langs schilderachtige dorpjes. Het tempo lag daardoor een stuk lager, maar dat maakte de tocht juist zo prachtig. Het was een reis waarin het onderweg zijn minstens zo mooi was als de bestemming.
Rond de klok van twaalf draaiden we het terrein van Kampeerterrein Oosterberg op. Eenmaal op de plek wisten we meteen dat we niet beter hadden kunnen wensen: wat een uitzicht! We keken zo uit over de groene Schuttersweide van Schutterij St. Paulus.
De caravan stond snel op z’n plek, de stoelen werden uitgeklapt en met een diepe zucht van tevredenheid konden we achterover leunen. Kijkend over het Limburgse heuvellandschap kon het grote nagenieten van deze afwisselende vakantie echt beginnen.
151 kilometer gereden